Og nú er bara að bíða...

Halló halló, já við Ilija bara að verða klár í slaginn, voðalega spennt yfir nýja hlutverkinu sem nálgast óðum. 37 vikur í gær, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt.
Ég hef ekkert bloggað lengi þarsem að maður heldur alltaf að það lesi enginn bloggið manns en lítill fugl hvíslaði að mér að það væru víst fleiri en ég héldi og það er auðvitað rosalega gaman.
Ég er bara í fæðingarorlofi og nota daginn í smá verkefni eins og að þvo og strauja barnafötin og hreiðra um mig. Það koma svo smá fyrirvaraverkir öðru hvoru en við bíðum nú aðeins með fæðinguna, sagði við Sigvalda að fyrsti dagurinn sem kæmi til greina væri afmælisdagurinn hans 31. ágúst.
Annað í fréttum hér er að ég og Ilija trúlofuðum okkur þann 8.ágúst... jebb við fórum fínt út að borða í tilefni af að Ilija væri kominn heim frá Afganistan og að nú værum við sameinum á ný og viti menn hann fór niður á hné með demantshring huff... hormónaflæðið náttúrulega yfirgnævandi hjá þessari ófrísku:)
en alla vega núna erum við bara á suðurjótlandi, Ilija vinnur á fullu á deildinni minni og ég er komin í algjört mömmumode.. búin að gleyma öllu um læknisfræðina.
Hér rignir og rignir og geitungarnir alltof of ákafir í að koma inn til mín arrg...