Svolítið fyndið að maður geti verið rólegur og skemmtilega ófrískur i 9 mánuði og svo þegar maður er alveg að fara að eiga verður þolinmæðin öllu minni.. Ég er sett á sunnudaginn en hef alltaf haft á tilfinningunni að litla kæmi pínu fyrr og er þess vegna búin að bíða síðan um síðustu helgi.. og ótrúlegt en satt þá verð ég stærri og stærri með hverjum deginum.. hvernig getur húðin nokkurn tímann orðið normal aftur? hehe..
En ég bíð nú róleg er ekki farin að hlaupa upp og niður stiga.. ennþá
Nú finnst mér ég bara búin að vera klár í nokkurn tíma, fer að fara að þvo og strauja bleyjurnar aftur :) Ilija á nú afmæli á föstudaginn og foreldrar hans koma hingað til að fagna með okkur og evt. sjá barnabarnið sitt.. það væri nú dálítið fyndið ef hún kemur á afmælisdag pabba síns, og svo á Daniela afmæli á morgun og svo eru auðvitað Svala frænka og mamma aðeins seinna, vona nú að ég bíði ekki alveg svo lengi en maður verður víst að vera rólegur á láta nátturuna ráða þessu ekki satt?
Takk fyrir kærlegar kveðjur á síðasta bloggi, það er svo skemmtilegt að fá kveðju yfir hafið:)
1 comment:
Biðin getur verið löng en það er bara þess virði að leyfa henni að vera. Við bíðum öll róleg. Amma þín á blönduósi biður að heilsa. Eigið þið góðan dag á morgun bið að heilsa öllum . Mamma
Post a Comment